Genieten in Vlaanderen

't Leven is een collage van allerlei leuke momentjes, ze weten te koesteren is de kunst ...

Het weer is niet altijd je dat geweest de afgelopen weken, ook al heeft de zon toch veel meer geschenen dan eigenlijk eerst voorspeld was. Maandag was een van de betere dagen van het afgelopen weekend, en er was niks die ons kon tegenhouden om er eens een dagje tussenuit te trekken. We trokken naar het kasteel van Horst waar op 14 en 15 augustus kasteelfeesten gehouden werden.
We werden helemaal ondergedompeld in de middeleeuwse sfeer met de waterburcht en de vele in middeleeuwse kostuums gestoken figuranten als decor. Er was een roofvogelshow, een vuurspuwer, een middeleeuws tornooi, muzikanten, een jongleur, een verteller, vanalles te zien en te beleven dus!

Dinsdag was ook zo'n uitgelezen dagje. Vriendin Nana kwam op bezoek voor de lunch en ik had ons een lekker slaatje klaargemaakt. Buiten in het zonnetje smaakt zoiets eens zo lekker natuurlijk!
Nana is onder andere een levende encyclopedie van toffe dingen en interessante plaatsjes, ik heb me nog nooit een minuut met haar moeten vervelen! Twee weken geleden nog hebben we samen een leuk koffieadresje uitgeprobeerd. Nana nam me specifiek dààr mee naartoe omdat ze er suikervrij gebak serveren. Maar ondanks mijn dieet at ik er zonder schuldgevoel een heerlijk stuk kaastaart met bosbessen ( en suiker )! Starfish and coffee is met recht en reden één van de leukste adresjes die we tot hiertoe samen ontdekt hebben. Nana schreef er al een verslagje over op haar blog A taste of Antwerp, klik op deze link als je er meer over wil lezen. Deze blog is trouwens een aanrader voor wie nieuwsgierig is naar leuke  adresjes in het Antwerpse!

Verder heb ik deze week ook genoten van de reukerwtjes die weer in bloei staan op mijn terras. Sedert papa die een paar jaar geleden voor mij geplant heeft komen ze elk jaar terug, maar deze keer staan ze echt heel mooi! De iets koelere dagen en het nattere weer van de laatste maand hebben daar ongetwijfeld wel iets mee te maken. Ze doen me altijd aan papa denken, daarom dat ik er zo van hou!
En jij, waar heb jij van genoten deze week? 

Kwart voor zes in de morgen. Ik ben wakker. Veel te vroeg om op te staan normaal gezien.
Maar mijn gedachten springen van 't een op 't ander.
Alles passeert de revue, de mooie momenten van gisteren, maar ook meer sombere dingen die nog in de toekomst liggen. Mama die binnenkort weer geopereerd moet worden ... de zakenreis van mijn ventje. Waarom moeten die mannen nu per se naar Lissabon om te brainstormen? Dingen waar ik verschrikkelijk tegen op zie, maar ook dingen waar ik nog over wou nadenken.
Ik duw de sombere gedachten weg, probeer aan iets anders te denken.
Ik draai me nog maar eens om ...
Dan begin ik te bloggen in mijn hoofd, allerlei ideeen schieten door mijn hoofd.
Ik probeer de slaap terug te vatten, maar ik ben bang met mijn gewoel mijn ventje wakker te maken dus geef ik het na een tijdje maar op en ik sta op. Ik ga naar de keuken en zet koffie. Ondertussen maak ik de vaatwasser leeg. Ruim het aanrecht op. Koffie met de poes op schoot.
Ik kijk rond, de keuken is aan de kant, mooi zo. Ik denk dat ik maar eens achter mijn computer ga zitten, 't is al even geleden dat ik nog echt geblogd heb, misschien lukt het me wel om een postje neer te zetten. Schrijven en bloggen lukt me altijd best als het huis stil is en mijn hoofd fris.
Op zoek naar een foto scrol ik door verschillende folders en bekijk mooie momenten van voorbije maanden.
Ik schenk mezelf nog een kop koffie in. Best leuk, die vroege uurtjes.
Gebeurt het jou ook wel eens dat je vroeg wakker bent en de slaap niet meer kunt vatten? Wat doe je dan? 

Zondagmorgen in Coustellet. De markt is volop bezig. Aan het kraam van Monsieur M is het heel druk.

Als je hier een meloen vraagt vragen ze wanneer je hem wil eten en geven ze er eentje die precies goed is.

Mmmmm, zo geurig vind je ze nergens.

Monsieur M heeft in de gaten dat hij gefotografeerd wordt door mij, maar hij vindt het allesbehalve erg. Er komt zelfs een geamuseerde twinkeling in zijn ogen.

Daal nu met mij de trappen af voor de St Sauveurkerk ...

dan kom je bij het dorpsfontein.

Beetje meer naar beneden vind je ook het lavoir.

Ik kan me het gelach en de opgewekte stemmen van de vrouwen die hier in het verleden hun was kwamen doen levendig voorstellen ...

Vandaag neem ik je mee naar Crestet, één van de mooiste dorpjes in de Provence, in de buurt van Vaison-la-Romaine .
Het is piepklein, tegen de bergwand geplakt, en telt nog géén 500 inwoners.

Voorbij de vijgenboom ...

met zicht op de Ouvèze vallei.

Langs kleine steegjes slechts breed genoeg voor twee ...

De met klimop begroeide St Sauveur kerk is nooit veraf.

Overal zijn verborgen schatten, en als je niet oplet ben je er voorbij.

Zoals dit bijvoorbeeld ...

Zouden dit dan de restanten van het oud klooster kunnen zijn? Ik durf het niet met zekerheid zeggen. Morgen laat ik nog meer mooie hoekjes zien in dit prachtige dorpje, dit postje wordt anders te lang.

Er zullen veel mensen in en uit je leven wandelen, maar alleen echte vrienden laten voetafdrukken achter in je hart.